22 Απριλίου 2019
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 

ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΟΥΔΡΟΥ ΠΕΡΙΗΓΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

 

Μια ιδιαίτερα επιτυχημένη εκπαιδευτική επίσκεψη πραγματοποίησε το Γυμνάσιο  Μούδρου "Αργύριος Μοσχίδης" στο τετραήμερο 13-16 Απριλίου. 51 μαθητές από όλες τις τάξεις του Γυμνασίου με συνοδούς τους εκπαιδευτικούς κ. Παπαπαναγιώτου, κ. Στυλιανίδου, κ. Βαρελτζή και κ. Τζιαφέρη ταξίδεψαν στην όμορφη Θεσσαλονίκη και γνώρισαν πολλές πτυχές του πολιτισμού. Το πρόγραμμα της εκδρομής, καθαρά εκπαιδευτικό, δε στέρησε από τους μαθητές το αίσθημα της ψυχαγωγίας. Λευκός Πύργος, Ροτόντα, Άγιος Δημήτριος και κατακόμβες, Βεργίνα και αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων συνέδεσαν το παρελθόν και το παρόν κι έδωσαν μαθήματα ιστορίας και πολιτισμού. Έδεσσα, καταρράκτες και γεώπαρκο, αλλά  και πάρκο Αγίας Βαρβάρας Δράμας έφεραν σε επαφή τους μαθητές με τη φύση και το περιβάλλον. Leonardo da Vinci, 

 Tαξίδι στο διάστημα και προσομοιωτική περιήγηση στο χώρο των κατακομβών τους κατηύθυναν στο χώρο της επιστήμης και στα θαύματά της. Γνωριμία με τον κινηματογράφο και την ιστορία του, επίσκεψη στην κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη και στο χώρο του βιβλίου και της γνώσης, παρακολούθηση θεατρικής παράστασης και κινηματογραφικής ταινίας, ενημέρωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην έδρα της Unesco στο ΑΠΘ,  πρωτόγνωρες αθλητικές δραστηριότητες (rollers, skate, ορειβασία). Τρεις ημέρες πρωτόγνωρων εμπειριών για τους μαθητές μας. Γιατί η μάθηση και η παιδεία δεν περιορίζονται στα στενά όρια μόνο των σχολικών κτιρίων. 

Ευχαριστούμε θερμά το Δήμο Λήμνου και τη Hellenic Seaways για τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, καθώς και το πρακτορείο PetridesTravel που ανέλαβε την εκδρομή.

Η Διεύθυνση του σχολείου αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει τους συνοδούς εκπαιδευτικούς για την αφοσίωση και την μεγάλη προσφορά τους στην επιτυχή έκβαση της εκδρομής, τους μαθητές για την εξαιρετική συμπεριφορά τους και τους γονείς για την εμπιστοσύνη που μας δείχνουν.

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019 20:42

Χρυσοθήρες

Χρυσοθήρες

 Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Το 1848 κάποιος James Marshall ανακάλυψε ψήγματα χρυσού στην Καλιφόρνια. Τα νέα διαδόθηκαν πολύ γρήγορα σε ολόκληρο τον κόσμο, ξεσηκώνοντας τη φαντασία για αμύθητα πλούτη, για χρυσό που φύτρωνε μέσα από το χώμα. Τότε, γύρω στους 300.000 άνθρωποι, κυρίως από τις ανατολικές πολιτείες των ΗΠΑ, αλλά και από την Ασία, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Λατινική Αμερική, ταξίδεψαν με κάθε μέσο και πήγαν στην Καλιφόρνια, υπομένοντας κακουχίες και στερήσεις απίστευτες, με μοναδικό όνειρο να βρουν χρυσό και να γίνουν γρήγορα πλούσιοι.

Από όλους αυτούς ελάχιστοι έκαναν την τύχη τους. Η συντριπτική πλειοψηφία γύρισε στα σπίτια τους το ίδιο φτωχοί όπως ξεκίνησαν, ή και ακόμα φτωχότεροι.

 “Άνθρακες ο θησαυρός”, που λέει και η παλιά ελληνική παροιμία.

 Ωστόσο, κάποιοι άλλοι που δεν έψαχναν για χρυσό, έκαναν ολόκληρες περιουσίες: Ήταν εκείνοι που πουλούσαν τα φτυάρια και τα κόσκινα που είχαν ανάγκη οι χρυσωρύχοι για να σκάψουν και να κοσκινίσουν.

 Η προεκλογική μας περίοδος θυμίζει λίγο τους χρυσοθήρες της Καλιφόρνιας. Χιλιάδες υποψήφιοι ζούνε προεκλογικά το όνειρο της μεγάλης επιτυχίας.

Οι μόνοι, όμως, σίγουροι που θα πετύχουν και θα τα οικονομήσουν είναι

  • Οι τυπογράφοι, που τυπώνουν χιλιάδες κάρτες και άλλα διαφημιστικά των υποψηφίων.
  • Οι φωτογράφοι, που βγάζουν τις χαμογελαστές φωτογραφίες τους.
  • Τα καφενεία και οι καφετέριες, όπου οι υποψήφιοι κερνάνε καφέδες.
  • Οι εφημερίδες, έντυπες και ηλεκτρονικές, που δημοσιεύουν τις διαφημιστικές φωτογραφίες και τα μεγαλόπνοα προγράμματα των υποψηφίων.

 Ωραίο πράγμα να ονειρεύεσαι. Όλοι, λίγο-πολύ το έχουμε το μικρόβιο της αναγνώρισης, της προβολής, της επιτυχίας.

Το ερώτημα είναι, πού τα βρίσκουν οι υποψήφιοι τα λεφτά για τα μεγάλα έξοδα της προεκλογικής τους εκστρατείας;

Και τι θα κάνουν το βράδυ των εκλογών αν χάσουν και δεν εκλεγούν;

Η Βασιλεία μια ζωη κερκίδα και ο Σέπος κάποτε μέσα στα ποδοσφαιρικά γήπεδα της Λήμνου, με τη Βασιλεία απο τη 10ετια του 60 να  φωνάζει στο Σέπο,  που έπαιζε με τον ΑΣΤΕΡΑ:  "Αντε Γέρο΄

Εκείνα τα χρόνια της μετανάστευσης και της άγριας Βιοπάλης δεν έβρισκες  παίχτη τοπικής Ομάδας να έχει ξεπεράσει το 26, 27, άντε 28 χροινω και επειδή ο Σέπος ήταν στα 30 η Βασιλεια Χαψη.  που παντρεύτηκε το "γέρο¨ και έγινε Βαρτεβανιάν,  ήταν μια ζωηρή γυναικεία παρουσία  στη Κερκίδα. Από τότε, σε εκείνα τα δύσκολα για τη Γυναίκα χρόνια..  

Τώρα,  60 χρόνια απο τοτε ήταν στην  Κερκίδα του ΗΦΑΙΣΤΟΥ  στον αγώνα ΜΠΑΣΚΕΤ  με το ΡΕΘΥΜΝΟ. Εκεί τους ανακάλυψα, τη βασιλεία δεν θέλεις και πολύ, για αυτή την καταπληκτική, νομίζω, φωτογραφία.

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019 12:51

ΦΩΣ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ !

Η ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΟ ΦΩΣ",  ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΓΚΥΡΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΙΚΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΠΑΔΙΚΟΥΣ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ, ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ  ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ, ΣΠΥΡΟ ΜΠΟΥΜΠΟΥΡΑ. ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΑΝΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ) ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΔΑ !!

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:  

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το μπάσκετ; Ήταν ασφαλώς μια επιλογή που άλλαξε τη ζωή σας και την καθημερινότητά σας…

“Όλα ξεκίνησαν όταν μας είπαν ότι η ομάδα μπορεί να μεταφερθεί τη Λήμνο - έχουμε μεγάλη αγάπη για τη Λήμνο και αυτός ήταν ο μόνος λόγος. Δεν θέλαμε να ασχοληθούμε παραγοντικά με μια οποιαδήποτε ομάδα. Ο στόχος ήταν η Λήμνος”.

Παρατηρούμε ότι το νησί είναι το σημείο αναφοράς σε πολλές από τις δράσεις της ομάδας. Φαίνεται πως ομάδα και Λήμνος είναι δύο πόλοι που παίρνουν ενέργεια ο ένας από τον άλλον.

“Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναι ότι κατάφερε με το καλημέρα να ταυτιστεί με τον κόσμο. Εμείς από την πρώτη στιγμή αυτό που θέλαμε ήταν να είναι η ομάδα της Λήμνου και να παίζει στη Λήμνο. Όποιο κόστος κι αν είχε αυτό. Δεν θα λέγαμε ότι είναι ομάδα της Λήμνου και θα παίζει τα μισά παιχνίδια στην Αθήνα για να γλιτώνουμε χρήματα. Όχι, η ομάδα είναι στη Λήμνο. Όλη η ομάδα έχει γίνει ένα με το νησί, το νησί την έχει αγκαλιάσει και νομίζω ότι αυτή είναι η επιτυχία”.

Τα δώδεκα σολντ άουτ στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας αποδεικνύουν όμως ότι και αυτό που βλέπει ο κόσμος στο παρκέ τον αντιπροσωπεύει και τον ικανοποιεί. Διψούσε για μπάσκετ;

“Συνδυασμός πραγμάτων. Σίγουρα τα καλά αποτελέσματα εξιτάρουν τον κόσμο και του δίνουν κίνητρο να έρθει στο γήπεδο. Πιο πολύ ο κόσμος το έχει υιοθετήσει σαν δικό του εγχείρημα και το στηρίζει. Δεν είναι τα σολντ άουτ, τα οποία πιστεύω ότι και μεγαλύτερο γήπεδο να είχαμε πάλι θα υπήρχαν, είναι ότι ο κόσμος στηρίζει την ομάδα και στα εκτός έδρας. Παίζαμε στη Χαλκίδα και την Κύμη και είδα 50-60 Λημνιούς που ήρθαν να δουν την ομάδα και ο κόσμος που πήγε να δει την Κύμη δεν ξεπερνούσε τα 300 άτομα”.

Πέρα από το αθλητικό κομμάτι, τα τρίποντα και τα ριμπάουντ, βλέπουμε ότι η ΚΑΕ αναπτύσσει διάφορες δράσεις με κοινωνικό πρόσημο. Μας εξηγείτε το πρότζεκτ;

“Εμείς πιστεύουμε στον αθλητισμό. Πρέπει όλες οι ομάδες να επενδύουμε σε ακαδημίες μας, να καταλάβουμε ότι ναι, ασφαλώς παίζει ρόλο το αγωνιστικό κομμάτι, όλοι χαιρόμαστε, πανηγυρίζουμε τις νίκες, ή αν μπούμε στα πλέι οφ, αλλά αυτό κάθε φορά είναι και λίγο στοίχημα. Μπορεί να πας λίγο παραπάνω, λίγο παρακάτω, αν και από τη στιγμή που έχεις ένα συγκεκριμένο πλάνο δύσκολα ξεφεύγεις”.

Το βασικό είναι να δείχνουμε στα παιδιά και στον κόσμο βέβαια την έννοια του αθλητισμού. Εκεί θέλουμε να επενδύσουμε και πρέπει και οι άλλες ομάδες να το σκεφτούν αυτό, διότι πρέπει να κοιτάζουμε το μέλλον.

“Όσο για τις κοινωνικές δράσεις, το καλό με τον αθλητισμό είναι ότι προσελκύει πολύ κόσμο. Αυτός σου δίνει τη δυνατότητα να προμοτάρεις μια προσπάθεια, όπως κάνουμε τώρα με το ίδρυμα «ΕΛΠΙΔΑ», όπου οι άνθρωποι προσπαθούν πολύ εκεί. Όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στα άλλα αθλήματα δεν δείχνουν ότι θέλουν να ασχοληθούν με αυτό. Όχι επειδή δεν το θέλουν, αλλά επειδή είμαστε πολύ πίσω σε αυτά. Είναι δύο έννοιες που συνάδουν ο αθλητισμός και η κοινωνική δράση και πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλοι. Υπάρχουν βέβαια κι άλλες ομάδες που κάνουν φανταστικά πράγματα, όχι μόνο εμείς. Μπορούμε όμως να κάνουμε περισσότερα”.

Ασφαλώς θα υπήρξαν δυσκολίες και προβλήματα σε αυτήν την προσπάθεια που ξεκινήσατε στη Λήμνο. Ποια ήταν αυτά και κυρίως ποιο ήταν το πλέον δυσεπίλυτο;

“Τα προβλήματα ήταν πολλά. To βασικό, πως δεν είχαμε γήπεδο. Στις 25 Αυγούστου ήταν με 300 καθίσματα χωρίς αποδυτήρια, χωρίς τίποτε. Θέλω να εκφράσω τη λύπη μου, διότι ό,τι έγινε εκεί ήταν με δικά μας χρήματα. Δεν είναι τόσο το οικονομικό, είναι το ότι δεν δεχθήκαμε απολύτως καμία βοήθεια από την Περιφέρεια και γενικότερα τις αρμόδιες υπηρεσίες για τα αθλητικά. Το γήπεδο δεν είναι κάτι δικό μου, αλλά μένει στον κόσμο. Να βοηθήσει το κράτος για να γίνουν εγκαταστάσεις στην επαρχία. Δεν εννοώ μόνο για τη Λήμνο. Στα νησιά δεν υπάρχει γήπεδο για να αθληθεί ένα παιδί. Στη Μυτιλήνη δεν υπάρχει αξιοπρεπές γήπεδο. Στην Αθήνα φτιάχνονται ακόμα γήπεδα, αλλά στην επαρχία δεν υπάρχουν ομάδες;

Πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι η αεροπορική σύνδεση με περιορισμένες πτήσεις και θέσεις. Κατά μέσον όρο το εισιτήριο κοστίζει 200 ευρώ, όταν με αυτά ταξιδεύεις στο εξωτερικό. Επηρεάζει γενικότερα το νησί και τουριστικά. Η όλη προσπάθεια της ομάδας ήταν να αναδείξουμε τη Λήμνο και να δείξουμε στον κόσμο ότι το νησί υπάρχει και αθλητικά. Να μπει δηλαδή στον αθλητικό χάρτη.

Είχαμε την ευτυχία και την ευλογία να έχουμε μαζί μας τον Νίκο Σαμαρά, ο οποίος έκανε την πρώτη κίνηση. Όταν εκείνος πήγε στη Λήμνο, το κλειστό γήπεδο ήταν σε άθλια κατάσταση, ήταν ερειπωμένο και με δικές του κινήσεις βρέθηκε σε μια κατάσταση τουλάχιστον να αθληθούν τα παιδιά.

Αν δεν υπήρχε ο Νίκος Σαμαράς το γήπεδο θα είχε πέσει. Θέλω να το τονίσω αυτό. Είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει όλη η Λήμνος - φυσικά κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί το νησί ως τουριστικό προορισμό”.

Είστε στον χώρο της Α1 αρκετούς μήνες πλέον. Πώς σας φάνηκε ο κόσμος του επαγγελματικού μπάσκετ στην Ελλάδα; Τι σας παραξένεψε περισσότερο;

“Έχω γνωρίσει αξιόλογους ανθρώπους, το κάνουν με μεράκι, δεν έχουν να κερδίσουν κάτι προσωπικό και βοηθάνε την περιοχή τους. Ενώ το πρωτάθλημα είναι πολύ καλό σε σχέση με άλλα, έχουμε τεράστιες επιτυχίες σε εθνικές ομάδες και σε συλλόγους, παρ’ όλ’ αυτά δεν υπάρχει διάθεση να βοηθήσουν.

Εγώ αυτό που είδα φέτος είναι πως το τηλεοπτικό συμβόλαιο 11 ομάδων είναι περίπου 2 εκατ. και βλέπουμε στο ποδόσφαιρο ένα συμβόλαιο 50-58 εκατ. και όχι για όλες τις ομάδες, που κάνει τεράστια εντύπωση. Δεν καταλαβαίνω πώς ένα άθλημα που έχει γνωρίσει πολλές επιτυχίες αντιμετωπίζεται με τέτοιον τρόπο. Νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε στα χέρια μας ένα αξιόλογο προϊόν και δεν πρέπει να το αντιμετωπίζουμε εμείς πρώτα με τέτοιον τρόπο”.

Θα θέλαμε να μας πείτε τι είναι αυτό που «γεμίζει» την οικογένεια Μπούμπουρα από την ενασχόλησή της με τον Ήφαιστο και τη Λήμνο…

“Αυτό που μας γεμίζει είναι η αγάπη του κόσμου στην ομάδα, ανεξάρτητα αν κερδίσει ή αν χάσει. Είναι κοντά της, την έχει αγκαλιάσει, τη στηρίζει, χαίρεται όταν κερδίζει, στενοχωριέται με την ήττα, ασχολείται. Αυτό είναι το επίτευγμα για μας”.

Η ομάδα στην πρώτη χρονιά της μπήκε στα πλέι οφ της Α1. Ποιο θεωρείτε πως είναι το ταβάνι της, ο ανώτερος στόχος της;

“Το ταβάνι δεν το ξέρεις. Κυνηγάς να πας όσο το δυνατόν ψηλότερα και μπορείς να το πετύχεις. Όταν ξεκινήσαμε βάλαμε στόχο την παραμονή στην κατηγορία. Ευτυχώς αυτό επιτεύχθηκε γρήγορα. Η ομάδα έχει πάει πολύ καλά, πάντα με σταθερά βήματα θα κοιτάξουμε να πάρουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Δεν μπορώ να πω ότι έχουμε ταβάνι τα πλέι οφ και σταματήσαμε. Έχω εμπιστοσύνη στους συνεργάτες μου και πάμε όσο ψηλότερα γίνεται...”.

 

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019 13:59

ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ, ΑΠΛΑ, ΑΣΚΗΣΗ !

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία ανακοινώνει τη διαγωγή ασκήσεων στη Μύρινα την Τρίτη 16/4 από τις  9.30 έως   11.30.

Κατά τη διάρκεια αυτού του  2ωρου θα παρατηρηθεί έντονη κίνηση Πυροσβεστικών Οχημάτων με τη χρήση σειρήνων.

Η ανακοίνωση γίνεται για να μην υπάρξει ανησυχία καθώς όλα αυτά  θα είναι μέρος της Άσκησης.   

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019 13:46

ΕΠΑΛ ΜΥΡΙΝΑΣ - ΠΡΩΤΟΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ !

ΕΠΑ.Λ. ΜΥΡΙΝΑΣ ΛΗΜΝΟΥ

 

Δελτίο Τύπου

 

Θέμα: «ΕΠΑ.Λ. Μύρινας: Πανελλήνια πρωτιά στον διαγωνισμό του Υπουργείου Πολιτισμού «Blogyourheritage, unblockthepast, shareforthefuture»

 

20 μαθητές του ΕΠΑ.Λ. Μύρινας, που εργάστηκαν στο πλαίσιο της δράσης «Blog your heritage, unblock the past, share for the future», απέσπασαν το πρώτο πανελλήνιο βραβείο στο πλαίσιο του διαγωνισμού που διοργάνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με το ΥΠΠΕΘ, σε ειδική εκδήλωση που έλαβε χώρα στο αμφιθέατρο του Υπουργείου πολιτισμού, την Παρασκευή 12 Απριλίου. Στην εκδήλωση παρεβρέθησαν, μεταξύ άλλων, η Υπουργός Πολιτισμού και η Γενική Γραμματέας της Διεύθυνσης Αρχαιολογικών Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία και απένειμε το βραβείο στους μαθητές μας.

Η δράση στοχεύει στην ψηφιακή αποτύπωση και προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας, μέσα από την κριτική ματιά των μαθητών, και τη χρήση της φωτογραφίας, του βίντεο, των συνεντεύξεων, του διαδικτύου αλλά και της επιτόπιας παρατήρησης, που συνοδεύουν τα κείμενα που υπογράφουν οι ίδιοι οι μαθητές και αναρτούν σε ιστολόγιο με διεύθυνση: http://1epal-myrin.les.sch.gr/blog. Το ιστολόγιο αυτό συνιστά το επιστέγασμα ενός πολύμηνου εγχειρήματος από πλευράς καθηγητών και μαθητών, δημιουργήθηκε με ιδιαίτερη αγάπη και υπερηφάνεια για τον τόπο μας και ευελπιστούμε να αποτελέσει την αρχή μόνο της προσπάθειας για την εδραίωση της Λήμνου ως φορέα πολιτισμού στη συνείδηση όλων των Ελλήνων.

Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε σε όσους συνέβαλαν στη δημιουργία του υλικού για το ιστολόγιό μας, και συγκεκριμένα στους: κ. Κοτσιναδέλλη Αθανάσιο, κ. Σφούνη Θωμά, κ. Καριακλή Γεώργιο, κ. Κελεμένη Ηλία, κα. Χρυσοκέφαλου Μυρσίνη, κα. Γκαράλη Φωτεινή, κα. Ζαφειρίου Ιωάννα, κ. Μαυράκη Σωτήριο, Πατέρα Λασπατζάκη Ηλία, κ. Κωνσταντίνο Κρεμμύδα, Πατέρα Σκούτη Σπυρίδωνα, κα. Κοντογεωργάκη Ζηνοβία, κ. Γκαράλη Εμμανουήλ, κ. Πορφύρη Χαράλαμπο, Πατέρα Ευαγγελιδάκη Άγγελο, κ. Γιαννέλη Γεώργιο-Ραφαήλ, κα. Κλάψου Αγγελική, κ. Ψαράκη Μάρκο και τον απόφοιτο του σχολείου μας, Παϊτάκη Άγγελο.

 

 

Η Διευθύντρια

 

Ζώη Αναστασία

 

Οι υπεύθυνοι

υλοποίησης της δράσης

Περιστεράκης Μιχαήλ – Τριανταφύλλου Σοφία

Με μια Κυριακάτικη (!) (14-4-19) Απόφαση (αριθ. 68/2019) του Δημάρχου Λήμνου  Δ. Μαρινάκη  απαλλάσσονται των Καθηκόντων τους ο  Αντιδήμαρχος για την περιοχή του Μουδρου Σαράντης Πανταζής και ο Εντεταλμένος Δημ. Σύμβουλος Αντ. Παπαλιάς για λόγους "δυσαρμονίας συνεργασίας"

Πρόκειται για δυο βασικά στελέχη κατά  τη θητεία  της σημερινής Δημοτικής Αρχής με τον Πανταζή Σαράντη  να είναι μια σημαντική παρουσία του Συνδυασμού στις προηγούμενες Δημοτικές Εκλογές, στις όποιες επρόκειτο να  πάρει μερος με δικό του Συνδυασμό   και τελικά κατέβηκε σε συνεργασία με το σημερινό Δήμαρχο, σαν ένα ισχυρό δίδυμο.

Βέβαια, εδώ και πολύ καιρό, πάνω απο χρόνο, τα πράγματα δεν πήγαιναν  καλά ανάμεσα στους παλιούς συνεταίρους και ο κ. Πανταζής, αν και Αντιδήμαρχος,  δήλωνε ότι δεν πρόκειται να είναι υποψήφιος στις ερχόμενες εκλογές…

Αυτό που  έφερε την "νευρική" αλλά και αναπόφευκτη και εκλογικά δικαιολογημένη, θα έλεγα,   Απόφαση του Δημάρχου για απαλλαγή εκ των καθηκόντων του Αντιδημάρχου του κ. Πανταζη φαίνεται οτι είναι η παρουσία το Σαράντη Πανταζή στην  πρόσφατη εκλογική εκδήλωση του άλλου Υποψήφιου Δημάρχου Βαγγέλη Γιαρμαδούρου.

Μια τέτοια παρουσία σε κεντρική εκδήλωση αντίπαλου  Συνδυασμού, βέβαια,  δεν την  λες και τόσο αθώα… και το πιο πιθανό είναι κατόπιν όλων αυτών να δούμε τον Σαράντη Πανταζή Υποψήφιο στο Συνδυασμό Γιαρμαδούρου, πιθανόν στην Δημοτική Ενότητα Μουδρου,  όπου ο κ. Πανταζής πάντα είχε ισχυρές επιρροές.

Τελικά το μέγα πάθος για τη σωτηρία  επεκράτησε,  έστω και στο  τρίποντο (77-80)! Συνετέλεσε και η τύχη - ευστοχία στα τρίποντα και έτσι ο βαθμολογικά  σχετικά αδιάφορος  ΗΦΑΙΣΤΟΣ δεν αντεπεξήλθε…

ΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ, το οποίο εχει τη δικη του πολύχρονη ιστορία στο μπάσκετ και εκπροσωπεί την τεράστια Κρήτη  στον  Μπασκετικό χάρτη  δεν είναι εύκολο να βρεθεί εκτός και αυτό φάνηκε.  Τα έδωσε όλα τελευταία, πήρε και άλλους παίχτες για να βοηθήσουν να σωθεί και φαίνεται ότι θα τα καταφέρει. Ενας τέτοιος παίχτης - σωτήρας ηταν  ο Χικευ (Ηιckey), ο κοντός της Ομάδας του Ρεθύμνου ο οποίος ήταν καταπληκτικός και παθιασμένος και αυτός ήταν ο μοχλός της νίκης του ΡΕΘΥΜΝΟΥ. Πάντως μακαρι να σωθει η ομαδα της Κρητης… Αλώστε στο Ρέθυμνο εχουμε και έναν πασιγνωστο εκπρόσωπο μας,  τον Παπα Δημητρη Αμπανάβα, μέγα διαφημιστή της Λήμνου στη δεύτερη πατρίδα του..  

Πάντως οι "σκουντιές" ήταν το κύριο όπλο των παιχτών του ΡΕΘΥΜΝΟΥ και η διαιτησία δεν προστάτευε τους παίχτες της Λήμνου  οι οποίοι έπαιξαν με σθένος και αποφασιστικότητα αλλά η απελπισία ήταν στα μάτια των αντίπαλων τους…

Είχαμε επικίνδυνες βουτιές και πτώσεις παιχτών ευτυχώς χωρίς επακόλουθα… Όμως επειδή το Μπάσκετ δεν είναι πάλη κάτι πρέπει να γίνει με αυτό…

Σ τη φωτογραφία γιατροί και παράγοντες πανω απο παίχτη του Ηφαίστου που έπεσε άσχημα στο τερέν και το χτύπημα του κεφαλιού στο παρκέ ακούστηκε και τρόμαξε…

 

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019 07:05

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ: Κατάλακκο

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ:  Κατάλακκο

 (μια σειρά που παρουσιάζεται αλφαβητικά κάθε Σάββατο.

Επόμενο χωριό: Κοντιάς)

 

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

Το όνομα του χωριού οφείλεται στη θέση που είναι κτισμένο, στο βάθος μιας ρεματιάς (λάκκου). Είναι τόσο καλά κρυμμένο ώστε ο επισκέπτης δεν το αντικρίζει παρά μόνο όταν φθάσει ακριβώς από πάνω, στο χείλος του υπερκείμενου υψώματος. Το χωριό ονομάζεται άλλοτε Κατάλακκος κι άλλοτε Κατάλακκον. Πιθανότατα πρόκειται για τον βυζαντινό οικισμό Καταπόταμον, ο οποίος αναφέρεται το 1284 και το 1355 σε απογραφικά πρακτικά της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.

 

Πολλοί κάτοικοι, πριν μετοικήσουν εδώ στο χωριό (για λόγους προστασίας από την πειρατεία), ζούσαν στη βορινή ακτή του νησιού στη θέση Γομάτι ως πάροικοι σε μοναστηριακά κτήματα. Εκεί υπήρχε η μονή της Θεοτόκου ως μετόχι της Μεγίστης Λαύρας από τον 12ο αιώνα.

Στην περιοχή είχε ιδιοκτησίες ο βυζαντινός στρατηγός Γόρματος, τις οποίες δώρισε στη μονή κι έτσι προήλθε το τοπωνύμιο. Το 1284 εθεωρείτο το πλουσιότερο μετόχι της Λαύρας με περιουσία 19.000 μόδια.

 

Τον Ιούλιο του 1858 επισκέφτηκε το μετόχι ο Γερμανός αρχαιολόγος Conze και διανυκτέρευσε σε αυτό μαζί με την ακολουθία του. Βρήκε ένα νάνο μοναχό, που τους καλοδέχτηκε. Υπήρχε ακόμη ένας καλόγερος, οικονόμος, ο οποίος επιστατούσε και το έρημο μετόχι του Χάρακα για λογαριασμό της Λαύρας. Επίσης, στο μετόχι εργάζονταν ως βοηθητικό προσωπικό διάφοροι άνδρες και γυναίκες, ίσως αμισθί, διότι τις χαρακτηρίζει "δούλες".

 

Το 1856-59 το Γομάτι φορολογήθηκε στα βασιλικά δοσίματα με 300 γρόσια. Ως το 1928 το μετόχι κατείχε έκταση 4.000 στρεμμάτων, η οποία απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε σε κατοίκους των χωριών Σαρδές και Κατάλακκο.

 

Στα μεσαιωνικά κατάλοιπα της περιοχής συγκαταλέγεται και το Παλαιόκαστρο του Σφουγγαρά στον όρμο Γομάτι. Σήμερα αποκαλείται Μικρό Καστέλι και στην περιοχή έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός, ο οποίος δεν έχει ακόμα ανασκαφτεί εκτεταμένα.

Άλλο ένα κάστρο, μάλλον μεταβυζαντινό, υπάρχει σε λόφο ύψους διακοσίων μέτρων στα δυτικά του χωριού, ο οποίος δεσπόζει της πεδινής έκτασης μεταξύ του χωριού και του όρμου Γομάτι. Σύμφωνα με τον Κώστα Κοντέλλη, το κάστρο αυτό επικοινωνούσε με φρυκτωρίες με μια σειρά από πύργους και καστέλια που βρίσκονταν κοντύτερα στις ακτές. Έτσι υπήρχε ένα πλήρες πλέγμα επικοινωνίας και άμυνας σε περιπτώσεις επιδρομών.

 

Ως τα μέσα του 19ου αιώνα δεν έχουμε πληροφορίες για τον Κατάλακκο, γιατί οι παλιότεροι περιηγητές δεν ενδιαφέρονταν για τα μη παραθαλάσσια χωριά. Όμως, ο Κατάλακκος αποτελούσε συγκροτημένο οικισμό. Από τα κοινοτικά αρχεία γνωρίζουμε πως το 1854 το χωριό είχε ιερέα που ονομαζόταν Κωνσταντίνος. Το 1856 είχε 161 στρατεύσιμους άνδρες, οι οποίοι πλήρωσαν 5.152 γρόσια για να αποφύγουν τη στράτευση. Το 1874 καταγράφηκαν 94 οικογένειες και 113 σπίτια.

 

Ο ναός του χωριού, ο Άγιος Μόδεστος, χτίστηκε το 1856 με δαπάνη και εργασία των κατοίκων. Έχει απλή δίρριχτη στέγη και στο εσωτερικό του δεσπόζουν τα πολύχρωμα ξυλόγλυπτα θωράκια, έργα των αρχών του 20ού αιώνα. Ο Άγιος Μόδεστος θεωρείται προστάτης των ζώων και στο πανηγύρι του, στις 18 Δεκεμβρίου, γινόταν μεγάλο προσκύνημα από τους κεχαγιάδες των γύρω περιοχών, οι οποίοι έρχονταν αποβραδίς και διανυκτέρευαν εκεί.

 

Από το 1896 λειτούργησε μονοτάξιο σχολείο στο χωριό, το οποίο έγινε κοινοτικό το 1905. Στεγαζόταν σε ένα κτίριο που βρισκόταν κοντά στο ναό ως το 1930 που κτίστηκε νέο διδακτήριο. Επίσης, το χωριό διέθετε οικία για το δάσκαλο, την οποία είχε δωρίσει ο Χαράλαμπος Ζωνάρας ή Τσερίδης. Το 1919 συστάθηκε μονοθέσιο εξατάξιο δημοτικό, το οποίο αναβαθμίστηκε σε διθέσιο την περίοδο 1959-70. Λειτούργησε ως τις αρχές της δεκαετίας του '90.

Στο σχολείο δίδαξαν μεταξύ άλλων οι: παπα-Θανάσης (πριν το 1909), Σπύρος Γεωργιάδης (1916-23), παπα-Σπύρος Μπαμπασίκας (1925-29), Αχιλλεύς Χριστοδούλου (1930-35), Λάζαρος Γιωτόπουλος (1934-46 και 1952-57), Αργυρώ Λάππα (1960-63), Βάιος Ρηγόπουλος (1963-67), Ιωάννης Παπαπορφυρίου (1967-76), Γαβριήλ Γουδέλης (1967-70), Κώστας Κοντέλλης κ.ά.

Το 1918 το χωριό απετέλεσε κοινότητα, στην οποία το 1928 απογράφηκαν 292 άτομα. Ο πληθυσμός, αγροτικός ως επί το πλείστον, έφτασε στα 386 άτομα το 1961 αλλά στη συνέχεια μειώθηκε απότομα λόγω της μετανάστευσης.

 

Σήμερα το Κατάλακκο είναι ένα μικρό χωριό, στο οποίο το πιο αξιοθέατο ίσως είναι τα στενά δρομάκια του και ένα μπακάλικο-καφενείο παλιάς εποχής. Εντούτοις, αυτά που κάνουν την περιοχή του χωριού μοναδική και ελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες, είναι τα ιδιότυπα οικοσυστήματα της περιοχής:

 

  • Οι Αμμοθίνες, μια αμμώδης έκταση 70 στρεμμάτων μακριά από την ακτή. Είναι ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο και δίκαια αποκαλείται “Η Σαχάρα της Ελλάδας”. Τις αμμοθίνες επέλεξαν πρόσφατα οι καλαθοσφαιριστές της ομάδας ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΛΗΜΝΟΥ για το γύρισμα ενός εντυπωσιακού διαφημιστικού βιντεοκλιπ.
  • Οι Παχιές Άμμδες, όπου τον Αύγουστο φυτρώνει το προστατευόμενο λουλούδι: κρινάκι της θάλασσας ή κρινάκι της Παναγιάς, όπως το λένε στη Λήμνο.
  • Όρμος Γομάτου ή Γομάτι, με εκτεταμένη αμμουδιά και μεσαιωνικά κατάλοιπα. Είναι μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση αμμουδιές της Λήμνου με ρηχά και κρυστάλλινα νερά. Από εδώ όταν ο καιρός είναι καλός φαίνεται στο βάθος η Σαμοθράκη.

 

Το Κατάλακκο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 150 μ., απέχει 19 χλμ. από τη Μύρινα και πηγαίνει κανείς σ’ αυτό περνώντας μέσα από τα χωριά Σαρδές και Δάφνη.

Παρ’ ότι είναι ένα μικρό χωριό, εντούτοις έχει Πολιτιστικό Σύλλογο, κι αυτό δείχνει πόσο δραστήριοι είναι οι κάτοικοι όλων των χωριών της Λήμνου, από το πιο μεγάλο μέχρι το πιο μικρό.

Πριν από 3 χρόνια ο Σύλλογος αυτός εξέδωσε ένα εξαιρετικό Ημερολόγιο με μοναδικές παλιές φωτογραφίες. Επίσης τα Χριστούγεννα οργανώνει όμορφη γιορτή στο καφενείο του χωριού.

Είναι άξιοι συγχαρητηρίων όλοι οι κάτοικοι, οι οποίοι δεν ξεχνούν και τιμούν τους προγόνους τους στο όμορφο αυτό μικρό χωριό.

 Βιβλιογραφία

  • Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
  • Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
  • Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη".
  • Κώστα Κοντέλλη, Τα κάστρα της Λήμνου, σελ. 151-154.
  • "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

 

Στο Γυμνάσιο Λιβαδοχωρίου είχαμε επισκέψεις!!!

Η ομορφιά της φιλίας και η αδελφοποίηση του Γυμνασίου Λιβαδοχωρίου Λήμνου με το Κλασσικό Λύκειο Εμπεδοκλής του Agrigento  της Σικελίας ξεδιπλώθηκαν στην πλατεία της κοινότητας του Λιβαδοχωρίου το μεσημέρι της Τετάρτης, 11 Απριλίου 2019.

Από το 2014 που τα δύο σχολεία δεσμεύτηκαν με κοινό συμβόλαιο συνεργασίας, σταδιακά και αδιάλειπτα, βαδίζοντας  με κοινούς εκπαιδευτικούς στόχους, συνεχίζουν και ανανεώνουν τους δεσμούς της φιλίας, με έμπνευση τους κοινούς  αγαπημένους τόπους, την Λήμνο και την Σικελία.

Αφού λοιπόν η ομάδα των μαθητών με τους συνοδούς καθηγητές τους επισκέφτηκαν τον αρχαιολογικό χώρο της Πολιόχνης και τον Μούδρο κατέληξαν στο Λιβαδοχώρι για να απολαύσουν την υπέροχη φιλοξενία που τους παρείχε σύσσωμη η σχολική κοινότητα, με αρωγούς  το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, την οικογένεια Χαλαμανδάρη και την Επίτιμη Προξενική Αντιπροσωπεία της Ιταλίας  στην Λήμνο.

Due terre, due isole, un cuore…         

Δύο χώρες, δύο νησιά, μία καρδιά…

Αυτή είναι η έκφραση που αποτυπώνεται πάνω στο αναμνηστικό που έφεραν μαζί τους οι φίλοι μας από την Σικελία και το οποίο αναπαριστά τα δύο νησιά μας ενωμένα σε ΕΝΑ μεγαλύτερο.

Χαριτίνη Φωτοπούλου

Γυμνασιάρχης