19 Ιουλίου 2019
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 
Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019 09:58

Η δροσερή Λήμνος

Γράφτηκε από τον

Του Θεόδωρου Δημητριάδη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Με πολύ ψηλές θερμοκρασίες και καύσωνα ξεκίνησε το φετινό καλοκαίρι και ήδη ο υδράργυρος χτυπάει 37ρια και 40ρια. Κι

ακόμα είμαστε στην αρχή – οι καυτοί μήνες Ιούλιος και Αύγουστος είναι μπροστά μας…

Οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων, ιδιαίτερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, υποφέρουν πραγματικά. Οι κοντινές παραλίες δεν είναι λύση, διότι σημαίνουν δύο ώρες δύσκολη μετάβαση και επιστροφή και μόνον μέσα στη θάλασσα λίγη δροσιά, οι άλλες ώρες μαρτύριο, συνωστισμός και έξοδα.

 

Στη Λήμνο, αντίθετα, πάντα φυσάει ένα δροσερό θαλασσινό αεράκι, που κατεβάζει τη θερμοκρασία 5-10 βαθμούς.

Γι’ αυτό και στην κοσμοπολίτικη παραλία στο Κέρος γίνονται κάθε χρόνο οι διεθνείς ιστιοπλοϊκοί αγώνες, γουιντσέρφινγκ και θαλάσσια αθλήματα, επειδή πάντα φυσάει ένα βορειοανατολικό αεράκι.

Μπορεί το χειμώνα τα μποφόρ στην περιοχή να δημιουργούν μερικές φορές προβλήματα στη συγκοινωνία, αλλά το καλοκαίρι είναι καλοδεχούμενα.

Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι από την αρχαιότητα η Λήμνος ονομαζόταν «Ανεμόεσσα».

Γι΄αυτό, εκείνοι που ξέρουν, που θέλουν να περάσουν δροσερά τις διακοπές τους, διαλέγουν Λήμνο!

Κυριακή, 09 Ιουνίου 2019 12:31

Φλωμάρια Λήμνου με κόκορα

Γράφτηκε από τον

Η σπεσιαλιτέ της Λήμνου για μεσημεριανό.

Τα φλωμάρια είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο, μια σπεσιαλιτέ της Λήμνου, σαν χυλοπίτες, φτιαγμένα με ολόπαχο φρέσκα πρόβειο γάλα, σπιτίσια αυγά από αλανιάρες κότες, και το γνωστό κίτρινο σκληρό σταρένιο αλεύρι Λήμνου.

Τα αποξηραίνουν στον ήλιο και τα κόβουν σε διάφορα σχέδια, για απλή μακαρονάδα ή για παπαρδέλες.

Η τέλεια συνταγή συνοδεύεται με αλανιάρη κόκορα και φέτα σαγανάκι καλαθάκι, ή πασπαλισμένα με λιόκαυτο και σάλτσα ντομάτα.

Το βράδυ, βέβαια, στη Λήμνο σερβίρεται φρέσκο ψαράκι στα κάρβουνα με λαδολέμονο, και συνοδεύεται με γλυκόπιοτο θεϊκό λημνιό κρασάκι…

Μια νέα μεγάλη συμφωνία ανάμεσα στον Αγροτικό Οινοποιητικό Συνεταιρισμό Λήμνου – η Ένωση και τον γαλλικό όμιλο Remy Cointreau, στο χαρτοφυλάκιο της οποίας ανήκει το brand ΜΕΤΑXΑ μέσω της θυγατρικής εταιρείας Σ.&Η.&Α. ΜΕΤΑΞΑ Α.Β.Ε. έλαβε χώρα στο νησί της Λήμνου τις προηγούμενες μέρες.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Patrick Marchand, Senior Vice President Operations της Remy Cointreau και ο κ. Κώστας Ράπτης, Τεχνικός Διευθυντής της Σ.Η.Α. ΜΕΤΑΞΑ Α.Β.Ε.  προχώρησαν σε συμφωνία πολυετούς συνεργασίας με τον Πρόεδρο του Α.Σ. Λήμνου κ. Δημήτριο Μαρινάκη για την προμήθεια 400 τόνων λευκού γλυκού οίνου ετησίως. Το γλυκό κρασί του Συνεταιρισμού, όπως και στο παρελθόν, θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός από τα πιο γνωστά ελληνικά οινοπνευματώδη ποτά παγκοσμίως, του METAXA.

Οι εκπρόσωποι της εταιρείας έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι από τις δομές αλλά και τη γενικότερη λειτουργία του Συνεταιρισμού, καθώς επίσης κι από τους αμπελώνες συνεταιριστών που επισκέφθηκαν κατά τη διήμερη διαμονή τους.

Η συγκεκριμένη συμφωνία έρχεται ως μία ακόμη επιβράβευση αλλά και επιβεβαίωση πως το εκλεκτό γλυκό κρασί των Limnos Wines βρίσκει ξανά τη θέση που του αρμόζει στην εγχώρια αλλά και τη διεθνή αγορά.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Κυριακή, 09 Ιουνίου 2019 08:39

Τα αλίπαστα της Νέας Κούταλης

Γράφτηκε από τον

Η αντσούγια και η σαρδέλα είναι ο καλύτερος μεζές του ούζου και το πιο νόστιμο ορεκτικό, ακόμα και το καλοκαίρι, για μια φασουλάδα, με τις φακές, με οποιοδήποτε φαγητό. Ιδίως αν έχεις νόστιμο σπιτικό Λημνιό ψωμί, να το βουτάς στο λαδόξιδο και να σου ανοίγει την όρεξη να φας ολόκληρη φραντζόλα.


Τα τελευταία χρόνια τα αλίπαστα μπήκαν στην ευρεία κατανάλωση και σε όλα τα σούπερ-μάρκετ. Μειώθηκε όμως η νοστιμιά τους. Κάτι η υπεραλίευση, κάτι η μόλυνση των θαλασσών, κάτι η εμπορική τυποποίηση, χάθηκε η παραδοσιακή νοστιμιά της σαρδέλας και των άλλων θαλασσινών όπως την ξέραμε τα παλιότερα χρόνια.
Τα μόνα ίσως αλίπαστα στην Ελλάδα, που διατηρούν ακόμα τη γεύση και την παραδοσιακή νοστιμιά, είναι της Νέας Κούταλης Λήμνου. Ανοίγεις το καπάκι και μοσχοβολάνε από φρεσκάδα. Ροδοκόκκινα, λαχταριστά, καλοψημένα στο αλάτι, έχουν τη γεύση της θάλασσας και ένα μοναδικό φίνο άρωμα.


Πού οφείλεται αυτή η υψηλή ποιότητα και γεύση τους;

Πρώτα, γιατί τα ψάρια είναι Λημνιά, απ’ τις κρυστάλλινες θάλασσες της Λήμνου. Δεύτερο, γιατί ψαρεύονται την κατάλληλη εποχή, όταν η θερμιδική τους αξία είναι υψηλή. Είναι αυτό που λέει κι η παροιμία, “κάθε πράγμα στον καιρό του, κι ο κολιός τον Αύγουστο”.

Και τρίτο, και κυριότερο, γιατί τα φτιάχνουν με μεράκι και σπιτική φροντίδα.
Η οικογένεια Παντελή και Πελαγίας Σαρικλή στην Νέα Κούταλη Λήμνου, διατηρούν την παράδοση και παράγουν τα εξαιρετικά αλίπαστα ΚΟΥΤΑΛΙΑΝΟΣ (σαρδέλα, σαβρίδι, κολιό, σκουμπρί) στην υπερσύγχρονη και πρότυπη βιοτεχνία τους, που βραβεύτηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την υποδειγματική της καθαριότητα και την σπιτική φροντίδα.


Η παραγωγή ελέγχεται οικολογικά σε όλα τα στάδιά της. Κάθε κουτί περνάει απ’ τα χέρια του Παναγιώτη και του Θόδωρου Σαρικλή. Ο τρόπος που θα τοποθετηθούν μία-μία με το χέρι οι σαρδέλες και τα άλλα εποχικά ψάρια, η ποσότητα και η ποιότητα του αλατιού, η θερμοκρασία ωρίμανσης, ο αεριζόμενος δροσερός αποθηκευτικός χώρος, όλα παίζουν το ρόλο τους, για να δώσουν το υψηλό αποτέλεσμα.

Να σημειωθεί ότι δεν περιέχουν συντηρητικά ή άλλες πρόσθετες ουσίες. Το αλάτι που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία τους είναι πεντακάθαρο, ιωδιούχο και 100% θαλασσινό.

Γι’ αυτό και τα αλίπαστα της Νέας Κούταλης έχουν γίνει διάσημα και ανάρπαστα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ιδίως μεταξύ των απόδημων Ελλήνων.

 

Σήμερα στη Λήμνο δραστηριοποιούνται δύο από τις πιο δυναμικές και παραδοσιακές βιοτεχνίες αλίπαστων. Η μία, με έδρα τον Μούδρο, είναι η ΛΗΜΝΟΥ ΘΑΛΑΣΣΑ, με ιδιόκτητο στόλο, ο οποίος εκτός από τα φρέσκα ψάρια και όσα προορίζονται για κατεψυγμένα, αλιεύει επίσης για αλίπαστα σαρδέλα, γαύρο και σκουμπρί.

 

 

Η άλλη, στη Νέα Κούταλη, είναι πολύ πιο παλιά. Πρωτοεμφανίστηκε πριν από 73 χρόνια το 1946 με την βιοτεχνία ΑΦΟΙ Ζ. ΖΑΧΑΡΩΦ και στη συνέχεια εξελίχτηκε αρχές του 1960 σε ΑΛΙΠΑΣΤΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑΝΟΣ – Γ. ΖΑΧΑΡΩΦ ΚΑΙ ΥΙΟΙ με αναπαράσταση στο κουτί την παλιά Κούταλη.

 

Οι περισσότεροι μερακλήδες του ούζου και του τσίπουρου προτιμούν τη σαρδέλα, άλλοι πάλι τον κολιό και το σκουμπρί.

(Σημείωση: Μοιάζουν, αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον κολιό και το σκουμπρί, όπως υπάρχει διαφορά κι ανάμεσα στη σαρδέλα και την φρίσα, την κουτσομούρα και το μπαρμπούνι, τον κέφαλο και το μυξίνι, το σαφρίδι και το κοκάλι, τον σαργό και τον κακαρέλο, το λυθρίνι και τον μπαλά, τον τόνο και την παλαμίδα κλπ.).

Ποιοι έχουν περισσότερο δίκιο;

Η απάντηση έρχεται από πολύ παλιά, από την εποχή του Παναή Κουταλιανού (1847-1916) τότε που οι παλιοί Κουταλιανοί στην Προποντίδα, πριν μεταναστεύσουν και εγκατασταθούν στη Λήμνο, πάστωναν και έστελναν βαρέλια ολόκληρα στην Κωνσταντινούπολη. Τότε δεν ήξεραν ούτε ρωτούσε κανείς από πού προέρχεται η ιδιαίτερη νοστιμιά της σαρδέλας ή του κολιού.

 

Σήμερα οι διατροφολόγοι μας ενημερώνουν επιστημονικά ότι τα ψάρια αυτά στην εποχή τους είναι ιδιαίτερα λιπαρά και περιέχουν σε μεγάλο βαθμό τις βιταμίνες και τα πολυακόρεστα Ω λιπαρά οξέα.

Αυτό διδάσκεται και στη Σχολή Μαγειρικής της Λήμνου στους υποψήφιους μάγειρες και διατροφολόγους.

 

Το σίγουρο είναι ότι, όταν ανοίγεις μια συσκευασία αλίπαστα Λήμνου, μοσχοβολάει νοστιμιά και σου ανοίγει την όρεξη να πιεις 5-6 (ή και περισσότερα) τσίπουρα…

Το Στοίχημα κερδήθηκε  (!) με την παγκόσμιας αξίας  Βράβευση του Μελιού του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Λήμνου και  έτσι οι  προοπτικές που ανοίγονται για την συμμετοχή του σε ράφια υψηλής   ποιοτικής αναγνώρισης ,  και τιμής βεβαίως ,   είναι  μεγάλες!

Πριν ένα χρόνο,  όταν ο Συνεταιρισμός  παρουσίασε το πρώτο συσκευασμένο προϊόν  του,  το οποίο  έγινε με τη συνεργασία του Τμήματος Επιστήμης  Τροφίμων και Διατροφής της Λήμνου του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ο επιστημονικός  συνεργάτης του Μελισσοκομικού Λήμνου   και ειδικός  σε θέματα μελιού Παπαχριστοφόρου Αλέξανδρος, έβαζε στοίχημα  από μικροφώνου ότι αν σε ένα χρόνο το πρωτοπαρουσιαζόμενο, τότε,   μέλι του Συνεταιρισμού δεν κατακτούσε κάποιο διεθνές βραβείο θα έσκιζε το πτυχίο του…

 Το στοίχημα κερδήθηκε, λοιπόν,  ο Αλεξάνορος  Παπαχριστοφόρου  παραμένει πτυχιούχους…  και οι συνεταιριστές μελισσοκόμοι Λήμνου με τον Πρόεδρο τους Δημ. Παλαιολόγου έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται δικαιωμένοι και να περιμένουν καλύτερες μέρες (τιμές, εννοώ) για το συσκευασμένο προϊόν  τους

Το βαζάκι των 450 γραμ. με το μέλι που βραβεύθηκε  στη  Διεθνή και μεγαλύτερη Έκθεση Τροφίμων των Βρυξελλών με το βραβείο των 2 Αστέρων (φωτογραφία)   κυκλοφορεί με  την επιγραφή:  ΜΕΛΙ ΛΗΜΝΟΥ.

Όπως μας είπε ο (δικαιολογημένα) ενθουσιασμένος κ. Παπαχριστοφόρου στο ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ    αμέσως μετα τη  βράβευση έδειξαν ενδιαφέρον  καταστήματα με διεθνή παρουσία σε βραβευμένα  ποιοτικά  προϊόντα και όταν αυτό το ενδιαφέρον φθασει να γίνει εμπορική πράξη, η τιμή του  μελιού του Συνεταιρισμού,   σε αυτά τα καταστήματα,  θα εκτοξευτεί.

Στο Βαζάκι του Μελισσοκομικού  της Λήμνου δεν αναγράφεται η   λέξη ΘΥΜΑΡΙΣΙΟ  και στην απορία μας  η εξήγηση  που μας έδωσε ο  Ραδιοφωνικός Συνομιλητής μας Αλ Παπαχριστοφόρου είναι ότι η  ποσότητα του  θυμαριού στο μέλι που βραβεύτηκε είναι αρκετή για να χαρακτηριστεί ως θυμαρίσιο, σε αντίθεση με οσα "θυμαρίσια" κυκλοφορούν σε πανελλαδικό επίπεδο  και πιθανόν να μην δικαιούνται αυτόν τον χαρακτηρισμό. Όμως η προσπάθεια που γίνεται  είναι να μην έχουμε στην Αγορά άλλο ένα "θυμαρίσιο" μελι αλλά το βραβευμένο μέλι μας να επικρατήσει με το μοναδικό, brand  name:  ΜΕΛΙ ΛΗΜΝΟΥ !

Άλλωστε η βράβευση του μελιού μας με τα 2 ΑΣΤΕΡΙΑ της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ  ΤΡΟΦΙΜΩΝ  ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΩΝ δεν έγινε για την περιεκτικότητα του  σε θυμάρι αλλά για  τη  συνύπαρξη  σε αυτό   και άλλων 4 ανθέων από το φυσικό περιβάλλον της Λήμνου και αυτή η σύνθεση είναι που δίνει την βραβευμένη  ποιότητα του Μελιού του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Λήμνου.

Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 07:19

ΜΙΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΔΡΑΣΗ !

Γράφτηκε από τον

Το Μεσογειακό Ινστιτούτο  MEDINA με αντικείμενο τη φροντίδα για τη Φύση  και τον Άνθρωπο δραστηριοποιείται απο το 2018 στη Λήμνο με ενα πρόγραμμα καλά χρηματοδοτημένο και ήδη  έχει μια ιδιαίτερη παρουσία στα βουνά και στα χωράφια του Νησιού  με ειδικούς  επιστήμονες και συνεργασίες με τοπικούς παραγωγούς για τη στήριξη των τοπικών προϊόντων και την  αειφόρο ανάπτυξη.

Μια τελευταία δράση του προγράμματος  είναι η  εκπαιδευτική εκδρομή που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες (5-9/6/19) σε μονάδες παραγωγής στην Μακεδονία και Θεσσαλία 25  ατόμων  από τη Λήμνο, όλοι σε άμεση σχέση με την αγρο- κτηνοτροφική παραγωγή.

Μαζί τους,  εκτός από επιστήμονες  του Ινστιτούτο , είναι ο Πρόεδρος του Ομίλου ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ Γιώργος Κότσαλης (φωτογραφία πρώτος απο αριστερά).

 Η ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ είναι σε  συνεργασία με το MEDINA και συνετέλεσε το τρέχον πρόγραμμα να εφαρμοστεί στη Λήμνο, μαζί  με άλλες δυο περιοχές στη Μεσόγειο (Ισπανία , Μαρόκο) .  

Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 07:02

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ: Νέα Κούταλη

Γράφτηκε από τον

(μια σειρά που παρουσιάζεται αλφαβητικά κάθε Σάββατο.

Επόμενο χωριό: Παναγιά)

 

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

Η Νέα Κούταλη χτίστηκε το 1926 στη θέση Αγία Μαρίνα, στη μεσημβρινή πλαγιά του λόφου Στρομπόλιθος, για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες από την Κούταλη της Προποντίδας. Μαζί με τον Άγ. Δημήτριο, η Νέα Κούταλη αποτελεί το δεύτερο χωριό της Λήμνου που χτίστηκε από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας..

Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά και βλέπει στον κόλπο του Μούδρου. Απλώνεται από το πευκοδάσος της Αγίας Τριάδας, που φύτεψαν οι πρόσφυγες, και καταλήγει στο πετρόχτιστο μικρό λιμάνι, το γεμάτο με ψαράδικες βάρκες και καΐκια.

Όταν οι Κουταλιανοί ήρθαν στη Λήμνο και αντίκρισαν το σημείο στο οποίο βρίσκεται σήμερα το χωριό, τους θύμισε την παλιά τους πατρίδα και γι' αυτό αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί.

Στο λιμάνι του χωριού βρίσκεται το άγαλμα της Μικρασιάτισσας μάνας, φόρος τιμής για τους ξενιτεμένους καθώς και η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας.

Από όλα τα χωριά της Λήμνου, η Νέα Κούταλη ξεχωρίζει για την καλή της ρυμοτομία.

 

Το 1928 η Νέα Κούταλη είχε 189 κατοίκους. Το ίδιο έτος λειτούργησε μονοθέσιο σχολείο σε μια κατοικία. Το διδακτήριο κτίστηκε το 1930 και το 1938 είχε 70 μαθητές. Έγινε διθέσιο το 1959, το 1973 συγχωνεύτηκε με το σχολείο του Νέου Πεδινού και σταδιακά αναβαθμίστηκε σε πενταθέσιο.

Σημαντικό έργο στο σχολείο πρόσφεραν οι δάσκαλοι: Ισίδωρος Δαμαλάς (1932-44), Ιορδάνης Αλευρόπουλος (1944-66), Σταυρούλα Κρατούνη (1963-80) κ.ά.

 

Το χωριό χτίστηκε με σύγχρονη ρυμοτομία, έχει δεντροστοιχίες και είναι ονομαστό για τους ανθόκηπους των σπιτιών του. Το 1938 ζούσαν 500 άτομα και είχαν κτιστεί 75 διπλοκατοικίες. Οι κάτοικοι συνέχισαν την παράδοση που έφεραν από το νησί τους και οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με τη θάλασσα ως ναυτικοί, πλοίαρχοι, αλιείς και σφουγγαράδες. Λίγοι ήταν γεωργοί. Το 1938 υπήρχαν 15 σπογγαλιευτικά, 50 δύτες κι εξάγονταν 700 οκάδες σπόγγοι ετησίως αξίας 4 εκατ. δρχ. Επίσης, υπήρχαν τέσσερα εμπορικά πετρελαιοκίνητα, τρία ιστιοφόρα πλοιάρια καθώς κι επιβατικές λέμβοι που εκτελούσαν καθημερινή συγκοινωνία με το Μούδρο. Από το λιμάνι γίνονταν 160 απόπλοι ετησίως.

Τη δύσκολη αυτή περίοδο σημαντική βοήθεια πρόσφεραν από τις ΗΠΑ, ο Αλληλοβοηθητικός Σύλλογος Κουταλιανών και ο Σύλλογος Γυναικών "Ρόδο το Αμάραντο".

 

Μεταπολεμικά ήταν από τα λίγα χωριά του νησιού που συγκράτησαν τον πληθυσμό τους, αφού οι 457 κάτοικοι του 1951 αυξήθηκαν σε 473 το 2001.

Το 1954 ίδρυσαν τη Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα ο "Ευαγγελισμός" για ενίσχυση της παιδείας, ενώ την περίοδο 1980-89 στο χωριό ιδρύθηκε Γυμνάσιο για την εξυπηρέτηση των χωριών της κεντρικής Λήμνου, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Λιβαδοχώρι.

 

Πολλοί κάτοικοι συνέχισαν τη σπογγαλιεία ταξιδεύοντας σε όλη τη Μεσόγειο. Το 1963 αναφέρονται Κουταλιανοί σφουγγαράδες στη Βεγγάζη της Λιβύης. Έναν από αυτούς γνώρισε ο συγγραφέας Γιώργος Ιωάννου -που δίδασκε τότε στο εκεί ελληνικό γυμνάσιο- και στο διήγημά του "Για ένα φιλότιμο" περιγράφει μια ριψοκίνδυνη κατάδυσή του. Η ηρωική εκείνη εποχή απεικονίζεται στο Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλιείας, το οποίο ιδρύθηκε τα τελευταία χρόνια με πρωτοβουλία του τότε προέδρου της κοινότητας Νέας Κούταλης, Ιωάννη Μοσχοβάκη.

 

Οι Κουταλιανοί έχουν διατηρήσει την ιδιαίτερη προσωπικότητά τους και το διακριτό τους χαρακτήρα στο νησί. Έχουν τις παραδόσεις τους, στο ναό τους φυλάσσουν κειμήλια, εκκλησιαστικά σκεύη και εικόνες από την παλιά Κούταλη, οι κατοικίες τους με τους ολάνθιστους κήπους ξεχωρίζουν, προσφέροντας ένα διαφορετικό χρώμα.

Το χωριό διαθέτει εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Υπάρχουν εξαιρετικές ψαροταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και μέχρι πριν από μερικά χρόνια λειτουργούσε η μονάδα οστρακοκαλλιέργειας ΒΙΟΤΟΠΟΣ.

Τα τελευταία χρόνια συγκεντρώνει αρκετούς φυσιολάτρες ο υδροβιότοπος του όρμου της Ν. Κούταλης με τους αβαθείς αλμυρούς βάλτους ενώ η νεολαία δραστηριοποιείται γύρω από το ποδοσφαιρικό σωματείο ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ, το οποίο έχει γνωρίσει διακρίσεις στο τοπικό πρωτάθλημα.

 

Η Νέα Κούταλη είναι φημισμένη σε Ελλάδα και εξωτερικό για τους σφουγγαράδες της. Μέχρι σήμερα λειτουργεί εργαστήριο καθαρισμού σφουγγαριών, που εξάγονται σε όλο τον κόσμο. Στις γραφικές της ταβέρνες προσφέρονται νοστιμότατα εδέσματα με παραδοσιακές συνταγές.

 

Επίσης στην Ν. Κούταλη λειτουργεί η υπερσύγχρονη βιοτεχνία για αλίπαστα ΚΟΥΤΑΛΙΑΝΟΣ της οικογένειας Σαρικλή, με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, και εξάγει σε όλο τον κόσμο τα εκλεκτά και νοστιμότατα ψάρια της Λήμνου, σαρδέλες, κολιούς και αντσούγιες. Συνεχίζει την παράδοση των παππούδων (Αδελφοί Βασιλειάδη) από το 1948.

 

Η εκκλησία της Παναγίας Φανερωμένης

Οι Κουταλιανοί φεύγοντας οριστικά από την παλιά πατρίδα με την ανταλλαγή των πληθυσμών, αυτό που προσπάθησαν να διασώσουν είναι η εικόνα της Παναγίας της οδηγήτριας για αυτούς, που την μετέφεραν στον καινούριο τόπο για να αποτελεί το σημείο αναφοράς τους.  Η εικόνα αυτή βρισκόταν για πολλά χρόνια στην Αγία Μαρίνα, την εκκλησία που βρίσκεται στο λιμάνι της Νέας Κούταλης και εκεί τιμόταν από τους κατοίκους. Το 1996 όμως βρήκε το δικό της χώρο,  στην πλατεία του χωριού, όπου και σήμερα προσκυνείται. Η εκκλησία χτίστηκε με τον παραδοσιακό τρόπο, την πανέμορφη και φυσική πέτρα, που όχι μόνο δένει αρμονικά με το χώρο αλλά και αποτελεί στολίδι για την Κούταλη. Οι δωρεές, η προσφορά του κόσμου, η εργασία των αγιογράφων, αποτελούν την καλύτερη μαρτυρία για την αγάπη που υπήρχε των κατοίκων. 

 

Ο ναός της Αγίας Μαρίνας είναι βασιλικού ρυθμού με δίρριχτη σκεπή χωρίς εξωνάρθηκα. Εντυπωσιακό στολίδι της Εκκλησίας αποτελεί ο χειρότεχνος Επιτάφιος από ξύλο καθώς και τα ασημένια χαρίσματα των ναυτικών και σπογγαλιέων του χωριού προς την Παναγία. 

 

Σε μικρή σχετικά απόσταση από το λιμάνι της Ν. Κούταλης, υπάρχει ένα νησάκι πάνω στο οποίο είναι χτισμένο το εκκλησάκι του Άη-Νικόλα. Η πρόσβαση στο εκκλησάκι αυτό γίνεται μόνο δια θαλάσσης ενώ σε περίοδο άμπωτης το επίπεδο της θάλασσας μεταξύ στεριάς και νησιού φτάνει στο μισό μέτρο περίπου, οπότε επιτρέπει στον επισκέπτη να φθάσει στο νησάκι με τα πόδια. Κάθε χρόνο, την Πρωτομαγιά, πραγματοποιείται εκεί Θεία Λειτουργία από τους κατοίκους της Ν. Κούταλης.

 

Το πανηγύρι της Νέας Κούταλης είναι στις 6 Αυγούστου, του Σωτήρος, και σ’ αυτό συμμετέχει ολόκληρο το νησί.

 

Μνημεία του χωριού είναι, της Μικρασιάτισσας Μάνας και το Άγαλμα του Μικρασιάτη πρόσφυγα

 

Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης

Το 2006 εγκαινιάστηκε το "Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλιείας", όπου σε τρεις ξεχωριστές ενότητες μέσα από κειμήλια και αρχειακές φωτογραφίες από την παλιά πατρίδα τους παρουσιάζεται η ναυτική ζωή των Kουταλιανών πριν από τον ξεριζωμό τους από την Προποντίδα,.

Ο εξοπλισμός των δυτών, τα εξαρτήματα των σπογγαλιευτικών καϊκιών, τα είδη των σφουγγαριών, τα εργαλεία επεξεργασίας και τα μηχανήματα συσκευασίας των σφουγγαριών είναι μοναδικά και ελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

Επίσης εκτίθεται η αρχαιολογική συλλογή της Νέας Κούταλης, η οποία αποτελείται από αντικείμενα που περισυνέλλεξαν οι σφουγγαράδες από τα βάθη της θάλασσας και αποτελείται από μια μεγάλη συλλογή αμφορέων, άλλων κεραμικών σκευών, εξαρτημάτων από αρχαίες άγκυρες και άλλα μικρά αντικείμενα από αρχαία ναυάγια. Πρόκειται για αμφορείς που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως και τους βυζαντινούς χρόνους. Προέρχονται από διάφορες περιοχές του Αιγαίου και της Μεσογείου,  όπως: Κόρινθος, Χίος, Θάσος, Ρόδος, Λέσβοε.. Επίσης, από τις ακτές της Αδριατικής, της Ταραγονίας, της βόρειας Ισπανίας και της Αιγύπτου.

Υπάρχουν επίσης μολύβδινα εξαρτήματα ξύλινων αγκυρών, καθώς και ένας ικανός αριθμός εφυαλωμένων πινακίων με εγχάρακτες παραστάσεις βυζαντινών χρόνων.

 

Η δημιουργία της συλλογής ξεκίνησε τη δεκαετία 1950-1960 με πρωτοβουλία του διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου.

Το μουσείο της Ν. Κούταλης είναι μοναδικό, ένα πραγματικό κόσμημα για το χωριό και για τη Λήμνο.

Αξίζει πραγματικά να επισκεφτεί κανείς τη Νέα Κούταλη, το όμορφο χωριό των προσφύγων σφουγγαράδων και το εξαιρετικό της μουσείο.

 

Βιβλιογραφία

  • Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
  • Θ. Μπελίτσου, "Νέα Κούταλη", εφ. Λήμνος φ. 495 (17-9-2007).
  • Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη".
  • "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

 

Τετάρτη, 05 Ιουνίου 2019 14:13

ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΨΗΜΕΝΑ !

Γράφτηκε από τον

Και καθαρισμένα, και ψημένα

 

Πώς αλλάζουν οι καιροί…

Παλιά οι νοικοκυρές αγόραζαν τα ψάρια από το ιχθυοπωλείο ή τον πλανόδιο ψαρά, και στο σπίτι τα καθαρίζανε από λέπια και εντόσθια, και τα τηγάνιζαν.

 

Σήμερα οι μοντέρνες νοικοκυρές αποφεύγουν τέτοιες δουλειές.

Πρώτα-πρώτα δεν έχουν υπομονή να ξελεπιάσουν κλπ.

Δεύτερο, τις πειράζει η μυρωδιά και η τσίκνα της ψαρίλας.

Τρίτο, δεν θέλουν το ψάρι να έχει κόκαλα, προτιμούν μόνο φιλέτο.

 

Γι’ αυτό και εμφανίστηκαν τα νέα ψαράδικα, τα οποία πουλάνε τα ψάρια έτοιμα να τα φας, και καθαρισμένα, και ψημένα

Τετάρτη, 05 Ιουνίου 2019 14:01

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΜΠΕΛΩΜΟΣ !

Γράφτηκε από τον

Ο Λευτέρης Αμπελώμος, αυτός ο δραστήριος ακτιβιστής  για προβλήματα, κυρίως περιβαλλοντικά  της Λήμνου  και συμμέτοχος σε εκδηλώσεις, ως μέλος πολιτιστικών Συλλογων,  δεν είναι πια μαζί μας. Εχτες (4/6/19) αργά το απόγευμα έφυγε απο τη ζωή σε ηλικία 52 ετών, ηταν,  γιατι  φαινόταν 40, ίσως από  το  χαμογελαστό του  πρόσωπο  αλλά και το αθλητικό του  παράστημα  - έπαιζε μπάλα στα νιάτα του , καλός παίχτης,  στον ΚΕΡΑΥΝΟ  Αγίου Δημητρίου, που ήταν το χωριό του!  !

Ήταν στο χωράφι με τον πατέρα του   και πότιζαν τις  "αργασές"  και σε κάποια στιγμή,  ο Λευτέρης έχασε τις αισθήσεις του και βρέθηκε ξαπλωμένος στο χώμα.  Όταν έφτασε βοήθεια και τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο ήταν ήδη νεκρός,  ακολουθώντας την ανθρώπινη μοίρα που για τον Λευτέρη ήρθε  νωρίς  και αναπάντεχα και είναι αυτό  που συγκλονίζει…

 Απο το ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ τον αποχαιρετούμε σαν ένα υπεύθυνο και θαρραλέο πολίτη,  ο οποίος  πολλές φορές στο παρελθόν κατήγγειλε  τα κακώς κείμενα με επιμονή και την απαίτηση να διορθωθούν.

Πρόσφατα μίλησε στον ραδιοφωνικό αέρα καταγγελώντας τη Δημοτική Αρχή, και ας ήταν ο Δήμαρχος χωριανός του,   ότι αφήνει χρόνια τώρα να τρέχουν τα βοθρολύμματα της  αποχέτευσης του Αγίου Δημητρίου στο ρέμα,  που μετά από μια μεγάλη διαδρομή ανάμεσα σε καλλιεργημένα χωράφια και έξω από το Κτήμα Μητρόπολις  καταλήγει στον  Κόλπο του Μουδρου.

Επιμένω , σε αυτό το περιστατικό γιατι  αυτός ήταν ο Λευτέρης  Αμπελώμος  και αυτή η πλευρά της ζωής του  ήταν που τον έκανε ιδιαίτερο!  

Μάζεψε υπογραφές κάτω από το μεγάλο αυτό περιβαλλοντικό Πρόβλημα  και τις κατέθεσε στο Δήμαρχο!   Ηρθε στο ΡΑΔΙΟ  ΑΛΦΑ να το καταγγείλει φωναχτά κα ας ήταν προεκλογική περίοδος και επομένως παρεξηγήσιμη..  Ακτιβιστής και ασυμβίβαστος στην   όποια συνηθισμένη  αδράνεια,   μετά το τέλος της εκπομπής μου λέει:  "θα πάω στη συγκέντρωση(προεκλογική)  του Μαρινάκη και θα το καταγγείλω και εκεί!

Και εγώ, ο συνετός…  τον απέτρεψα λέγοντας  ότι αυτή η  συγκέντρωση  είναι μόνο για οπαδούς και για χειροκροτήματα και η παρουσία του εκεί θα προκαλούσε επεισόδιο. Φάνηκε να πείθεται  αλλά όταν πήγα το  απόγευμα  στην συγκέντρωση,    είχα το νου μου μήπως και από κάπου ξεφανει! . ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΜΠΕΛΩΜΟΣ !

Δήμαρχε,  στη Μνήμη του και χωρίς μνησικακία,  να προχωρήσει άμεσα η υπόσχεση που έδωσες,  καθώς τα βοθρολύμματα στο Ρέμα της Μητρόπολης  έγιναν   κεντρικό θέμα της προεκλογικής περιόδου και η λύση που πρότεινες είναι τέτοια που μπορεί του χρόνου  τέτοια εποχή να έχει λυθεί αυτό το πρόβλημα.  

Μύρινα  5/6/19 (Συμπτωματικά, Παγκόσμια Μέρα για το Περιβάλλον)    

Ηλίας  Κότσαλης  

 

 

 

 

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Εμείς, οι εκλεγμένοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι του συνδυασμού «Εμείς για το Αιγαίο», αποφασίσαμε μετά από συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με όλα τα μέλη του συνδυασμού μας, να ασκήσουμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, σύμφωνα με τη λαϊκή εντολή, τον κριτικό και δημιουργικό ρόλο της αντιπολίτευσης και δεν θα συμπράξουμε από καμία θέση ευθύνης με τη νέα Περιφερειακή Αρχή.

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι:

 

Π.Ε. Λέσβου

Χριστιάνα Καλογήρου

Θεόδωρος Βαλσαμίδης

Πόπη Γόμου- Πρωτογεράκη

Στρατής Κυρατζής

Π.Ε. Λήμνου

Κώστας Αδαμίδης

Π.Ε.  Χίου

Παντελής Μπουρνιάς

Λεωνίδας Αθηνάδης

Γεώργιος Νομικός

Παντελής Λεγάτος

Π.Ε. Σάμου

Πάρης Παπαγεωργίου

Γεώργιος Κυριαζής

Σουλτάνα Ανδρεάδου

Π.Ε. Ικαρίας

Παναγιώτης Γενούζος

Η φωτογραφία είναι απο την περίοδο της "Περιφερειαρχιας"  της Χρ. Καλογηρου με στελέχη της εποχης (Γιαρμαδούρος Αδαμίδης και υπηρεσιακοί παράγοντες)  στη Πλατεια ΚΤΕΛ, - κάτω απο το ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ